Тилли Бегшоу, Сидни Шелдон: Орзиқиб кутаман эртани 2

Бу қотилнинг бошқа белгиларидан яна бири на бармоқ излари, на солак, на соч толалари қолдирмаслигида эди. У, асосан, агар қизлар қаршилик қилишга уринган бўлса, ҳамма ДНК изларидан халос бўлиш мақсадида уларнинг тирноқларини кесиб оларди. Бундан ташқари яна бир эътиборга молик жиҳати бор эди. Қотил тартибни хуш кўрарди. У ўз қурбонларини ҳақоратли бир аҳволда ётқизиб кетса-да, албатта сочларини тараб, тирноқларини олиб қў яр, жиноят саҳнасини топ-тоза қилиб кетарди. Ҳатто чойшабларни тўғрилаб, чиқиндини олиб чиқиб ташларди. Ва қурбонларининг олдида, албатта Инжилни қолдирар эди.
Ўн йил ичида турли шаҳарларда ўн битта шундай қотилик содир болди. Олтита давлат полициячилари бу ярамасни тутиш учун миллионлаб доллар ва бир дунё вақтни беҳуда сарфлашди. Буларнинг барчаси билан нимага эришишди? Ҳеч нарсага… Полиция бир гапни такрорларди: «Биз қидирувни давом эттиряпмиз, аммо...» «Аммо ҳеч нарса топа олмаймиз. Аниқ биламан».