Турсун Али: Танланган асарлар II

Таниқли шоир, таржимон Турсун Али ижтимоий, ишқий, фалсафий мавзулардаги шеърларида Ватан, табиат, жамиятнинг ўз қисмати даги ўрнини чуқур ҳис этган ҳолда ўзининг одам ва олам тақдири, шаъни, шукуҳи йўлидаги мақомини ҳам англайди. Тананинг қўзғали шида жон сувратини, чангу ғуборларнинг чарх уришида шамол ша мойилини, кўзёшида қайғунинг, табассумда шодликнинг рангини кў риш, ғойибона қудратини ҳис этиш ва сўз орқали уларни маълуму номаълум фикр, манзара, ҳолат, кайфиятга бўйсундириш Турсун Али ижодига хос фазилатлардан биридир. «Юрагининг қон томирларидай йўллар» уни «кўзларида соғинч инграган, айрилиқ гуллаган» болали гининг ғамгин кўчаларига, айқаш-уйқаш тақдирлар турбатига бош лайди. Унинг бу манзиллардаги тавофи ҳам ўзига хос: Сара сўзларда жонланган ичкин ранглар суврати, руҳий ҳолатлар, қалб манзарала ри мавжуд фожиавийлик билан қоришиб, шуурингизда узоқ муддат сақланиб қолади. Бу, худди юрагида улғайган дарду азоблари ҳар қан дай шахсий манфаатлардан, ҳасратзадаликдан, дунёвийликдан холи бўлган солиҳ тақводорнинг астойдил қилган муножоти, бузилмаган ибодатига менгзайди.