Наби Жалолиддин: Урушнинг давоми

Уруш балосини одамзоднинг ўзи ўйлаб топган. У ҳайвоний инстинкт — зўравонлик, эгалик, куч билан, не қилиб бўлса-да, енгиш унинг "бош вазифаси".

Ёзувчининг урушда иштирок этиши икки ҳисса фожиа. Зеро уни умр бўйи таъқиб қилади. Урушда иштирок этишдан кўра у ҳақида ёзиш оғирроқ. Шунинг учун ҳам уруш кўрган, уни умр бўйи лаънатлаб, бонг уриб ўтган, ўтаётган ва инсонлик рутбасини сақлаб қолган ёзувчиларга ҳар қанча таъзим қилсак арзийди.

Сиз ёзувчи Наби Жалолиддинни "Хайём", "Тегирмон" каби тарихий романлари орқали яхши танийсиз. Унинг ушбу китобга киритилган қисса ва ҳикояларида Афғон урушининг аянчли ҳамда изтиробли манзаралари тасвирланади. Шунингдек, ўзига хос услуб ва шаклда ёзилган "Қурб" романи ҳам сизни бефарқ қолдирмайди, деб ўйлаймиз, азиз ўқувчи!