Фотиҳ Думан: Девона

Азиз китобхоним! Сиз мени китобларим орқали та- нийсиз. Лекин ёзиб сизга етиб бормаган ёзувларим канча.... Ёзмаганларим қанча! Қаерлардадир ёзили шини, қоғозга тўкилишни кутиб турган жумлаларим бор... Худди кеча кўрган, аммо узуқ-юлуқ эсланган тушлар каби... Кимгадир айтиб беришни истаган, бирок айтиб берсанг ҳам чала-ярим эканини билган тушларинг каби.
Сир сақлаган ҳикояларим бор. Аслида, буни айтишга бироз тортиняпман. Хижолатдаман. Чунки бошида сизга барча сирларимни айтишга ваъда бергандим. Энди эса баъзиларини ўзимда олиб колганимни ай- тиб, ўзимни сизларга бевафолик килгандек сезяпман.
Аслида, сизлардан яширмадим. Ушбу ҳикояларни хам сизларга айтиб бериш учун бир жойга сақлаб қўйдим. Ўз вақтини кутиб турди. Бироқ чарчадим. Роман- га айланмаган ҳикояларни зеҳнимда олиб юришдан чарчадим. Бироз қўрқдим ҳам. Унутишдан ва сизлар- га айтиб бермасдан ўлиб кетишдан.... Вақти-соати кел- ганга ўхшайди, шунинг учун сизларга ёзяпман.