Пиримқул Қодиров: Шоҳруҳ ва Гавҳаршод (Турон замин)

Соҳибқирон Амир Темур барпо этган улкан салтанат вафотидан сўнг, ворислар ўртасидаги ўзаро зиддият туфайли парчаланиб кетади. Ҳар бир Темурийзода ўзи ўрнашган ҳудудни сақлаб қолиб, Самарқанд тахтини эгаллашга уринади. Ички кураш ҳар бир мулкдаги иқтисодий-ижтимоий аҳволга путур етказади. Аҳоли бундай бошбошдоқликлардан кўп азият чекади.
Мана шундай оғир вазиятда Шоҳруҳ Мирзо имкон қадар отасидан қолган мамлакатни улуғвор ҳолда сақлаб қолишга интилади. Давлатнинг охири кўринмас оғир ишларида Гавҳаршод бегим унга ҳар томонлама ёрдам беради. Асарда ҳукмрон оиланинг мамлакатдаги олий мақомидан бўлак, оддий инсон сифатидаги фазилатлари ҳам маҳорат билан қаламга олинади.