Томас Эриксоннинг иш муҳити, раҳбарлик ва ходимлар ўртасидаги муносабатларга бағишланган китоби. Асарда муаллиф иш жойидаги низолар, раҳбар ва ходимларнинг бир-бирини тушунмаслиги, мотивация етишмаслиги ва нотўғри бошқарув сабабларини таҳлил қилади. Эриксон ўзининг машҳур тўрт хил хулқ-атвор типи — қизил, сариқ, яшил ва кўк модели орқали турли характердаги инсонларга қандай раҳбарлик қилиш ва улар билан қандай мулоқот қилишни тушунтиради. Қисқача мазмуни: яхши раҳбар ҳамма ходимга бир хил муносабатда бўлмайди. Кимдир аниқ вазифа ва натижани, кимдир эътироф ва эркинликни, бошқаси барқарорликни, яна бири эса батафсил маълумот ва тартибни талаб қилади. Ходимнинг «ялқов» ёки «қийин» кўриниши баъзан унинг нотўғри бошқарилаётганидан келиб чиқиши мумкин.