Пиримқул Қодиров: Уч илдиз (Oltin qalam)

Жамият мисоли ўрмонга ўхшайди. Унда турфа дарахтларни, яъни турфа одамларни учратиш мумкин. Бирон нуқсонсиз қад кўтарган, кўркам, барглари яшнаган ёки шириндан-шакар мева туккан дарахтлар киши баҳри дилини очса, қийшиқ ўсган, бирор қисми қуриб қовжирагани етмагандек, атрофдагиларга зарар етказадиган дарахтлар кўнгилга ғашлик солади. Яна айрим дарахтлар борки, оғир дарддан қадди букилиб қолган, дейиш мумкин.

Дарахтнинг кўркам ёки нуқсон билан бўй чўзиши унинг илдизларига боғлиқ. Илдизлар ҳам одамзотдаги ижобий ва салбий хислатларга ўхшайди. Соғломлари ер устидаги танасига қувват берса, чуриклари ўша тана қовжирашига сабаб бўлади.
Машҳур адибимиз Пиримқул Қодиров чинакам инсонга қандай мустаҳкам илдизлар керак бўлишини "Уч илдиз" асарида ҳаётий воқеалар билан тасвирлаган. Китобхон муаллифнинг маҳорати ва у келтирган мажозларни идрок этиб, ижобий хулоса чиқара олишига ишонамиз.