Нўхат одам

Ўрмон аҳли қалин ва узун сочлари билан мақтанишарди. Нўхат одам эса улардан тамоман фарқ қилар, унинг бир тола ҳам сочи йўқ эди. Қорни тошдек, қўллари қисқа ва кўзойнаги ортидаги кўзлари мовий эди. У ўзига бошқача кўз билан қарайдиганлар ҳамда кўзгулардан қочиб юрарди.
Ўзи тайёрлайдиган бежирим шапкалар остига яширинишни маъқул кўрарди.
Нўхат одам аввал ҳеч ким кўрмаган даражада чиройли шапка тайёрлаганида бошқаларнинг эътиборига тушди. Кейинги воқеаларни китобни ўқиш мобайнида билиб оласиз.
Инсонларга нисбатан ҳурмат кўрсатиш асосий ғояси ҳисобланган ушбу ҳикоя болажонларга манзур бўлиши шубҳасиз.