Миркарим Осим: Жайҳун устида булутлар

Миркарим Осим (1907 - 1984) Ўзбек адабиётида афсоналар асосида бадиий асарлар яратган адиб. 1907 йилда Тошкентда зиёли оиласида туғилган. У дастлаб эски макдабда, кейинчалик "Шамс ул-урфон" номли бошланғич мактабда, 1921 - 1924 йилларда эса Навоий номидаги Республика билим юртида таҳсил кўради. Адиб "Ўтрор", "Тўмарис", "Широқ", "Темур Малик", "Маҳмуд Таробий", "Александр ва Спитамен", "Моҳларойим ва Хонпошша", "Карвон қўнғироғи", "Элчилар", "Зулмат ичра нур", "Жайҳун устида булутлар", "Ибн Сино қиссаси", "Алжабрнинг туғилиши", "Синган сетор", Алишер Навоий ҳақида ҳикоя қилувчи "Астробод", "Алишер Навоий ва Дарвишали", "Бадарға", "Навоийнинг хислатлари", "Улуғбек ва Навоий" каби ҳикоя ва қиссалар ҳам ёзган. Асарлари тарихчи олим ва адибларимиз учун асосий манба вазифасини ўтаган. Миркарим Осим рус ёзувчиси М. Шолоховнинг "Тинч оқар Дон", С. Бородиннинг "Элдирим Бояазид" номли романларини, Л. Батнинг "Ҳаёт бўстони" қиссасини ва бошқа асарларни ўзбек тилига таржима қилган. Адиб "Ўзбекистонда хизмат кўрсатган маданият ходими" унвони ва "Буюк хизматлари учун" ордени (2002 й.) билан тақдирланган.

Тақдим этилаётган ушбу тўпламда ёзувчининг Тўмарис, Китобга ихлос, Жайҳун устида булутлар, Ўтрор, Зулмат ичра нур қиссалари ўрин олган.