Фаробий: Иккинчи муаллим (Алломалар изидан)

Тўлиқ исми Абу Наср Муҳаммад ибн Муҳаммад ибн Тархон ибн Узлуғ Фаробий, 870-йилда Фароб (Ўтрор) шаҳрида туғилган.
Бошланғич маълумотни она юртида олади. Сўнг Тошкент (Шош), Бухоро, Самарқандда ўқийди. Шундан сўнг Бағдодга йўл олади.
У ерда ўша даврнинг энг муҳим илм-фан ва маданият мар- кази бўлган "Байтул ҳикмаъда таҳсил олади. Ҳаётининг кўп қисмини Бағдодда ўтказади.
Юнон олимларининг асарларини ўрганиб, араб тилига таржима қилади.
Хусусан, Арастунинг асосий асарларини араб тилига қайта таржима қилган ва бу асарларнинг осонроқ тушунилишини таъминловчи шарҳлар ёзган. Шу жиҳатдан нафақат ислом дунёсига қадимги фалсафани олиб киради, балки араб тилининг фалсафа тили сифатида шаклланишига ҳам катта ҳисса қўшади.
Арастунинг ижодини шарққа танитган Фаробий Муаллимус соний (Иккинчи муаллим), "Шарқ Арастуси" унвонига сазовор бўлган. Биринчи устоз деганда эса Арасту тушунилади.
Фаробийнинг "Мадинатул фозила ("Фозил одамлар шаҳри) асари айниқса машҳур. Аллома бу китобида эзгу жамиятга фақатгина билим, одоб-ахлоқ ва адолат билан эришиш мумкинлиги ҳақида ёзади.
Фаробийга кўра, файласуфлар илм ва ахлоқ нуқтайи назаридан энг устун шахслар бўлишлари, жамиятни бошқаришлари лозим.
Ал-Фаробий 70 га яқин тилни билган.
У Шарқ мусиқа илмининг асосчиларидан бири саналади. Абдураҳмон Жомий ўзининг "Мусиқа ҳақида рисолаъсида Фаробийни буюк мусиқашунос олим сифатида тилга олади.
Китобул мусиқийил кабиръ асари мусиқа назарияси ва акустика ҳақида ёзилган энг муҳим асарлардан биридир.
Фаробий турли соҳаларга оид 160 дан ортиқ асар ёзган. Умрининг охирги йилларини Шомда ўтказади ва 950-йилда, 70 ёшида вафот этади.