Баҳодир Баҳром: Гулимоҳ

Кўзмунчоқ! Тилимизда шундай самимий сўз бор. Ота-боболаримизнинг кўзга яқин, келишган фарзанд-у набираларига қарата айтиладиган “Кўз тегмасин” иборасини кўп эшитганмиз. Эҳтимол, шу сўздан илҳомланиб Ўзбекистон халқ шоири Сирожиддин Саййид ҳам китобларидан бирини “Сўзмунчоқ” деб номлагандир.

Адабиётимизда ҳам ана шундай ўсиб келаётган кўркам ниҳолларнинг боғга айлангулик бўйи бор. Бу боғларнинг ҳосили мўл бўлишини ният қилиб, бир туркум китобларни “Сўзмунчоқ” рукни остида нашр этишни режа қилдик.

Шоир Баҳодир Баҳромнинг “Гулимоҳ” номли шеърий тўплами ўзининг бетакрор руҳи ва латофати билан ўқувчини ўзига ром этади. Тўпламда шоир туғилиб ўсган кўҳна Палангдара қишлоғи, унинг тенгсиз табиати, теран қадриятлари ва эл урф-одатлари бетакрор сўз чизгиларида ифода этилади.

Ижодкорнинг шеърларида табиат манзаралари, болалик хотиралари, она заминга бўлган беқиёс меҳр ва садоқат, муҳаббат ва жавобсиз изҳорлар самимий образларда акс этади. Шоирнинг нозик туйғулари, халқона қочиримлари ҳамда ўзига хос мусиқий оҳанги ўқувчини ҳайратга сола олади.

“Гулимоҳ” – чин маънода инсон қалбининг ҳиссиётлар билан сўзлашуви, руҳий уйғониш жараёнидир. Ўйлаймизки, шеъриятни, сўз мўъжизаларини қадрлайдиган ҳар бир ўқувчи учун ушбу тўплам муносиб совға бўла олади.