Алишер Навоий 1

Ҳар бир ишнинг амалга ошиш ўз вақт-соати бўлишини, одам зоти қанчалик истасин-истамасин буюрилган кунида юзага чиқишининг неча марталаб гувоҳи бўлганмиз. Ҳазрат Алишер Навоийнинг кўлингиздаги икки муҳташам асари - “Маҳбуб ул-қулуб” ва “Муҳокамат ул-луғатайн” таржима қилинмади, бир тилдан бошқа тилга ағдарилмади. Табдил ҳам қилинмади, яъни бир сўз ўрнига бошқа сўз қўйиб чиқилмади. Асарлар баёни ҳам эмас. Биздан узоқлашган отамизга юзимизни ўгирдик, бегоналашган тилимизга кўнглимизни ўгирдик. Ҳазратнинг ҳар бир сўзи тугул ҳар бир ҳарфини, товушини асрашга ҳаракат қилинди. Ҳазрат битиклари билан бегонадай эмас, балки ота-бола, катта ота ва невара гаплашгандай ўқишни неча бир авлод орзу қилиб ўтди. Ушбу асарлар биринчи марта тўлиқ ҳолда ҳозирги жонли тилимизга ўгирилди. Бу сўзсиз, юрт Мустақиллигининг, тип Мустақиллигининг кўркам кўринишидир.

Ушбу жавоҳир буюк шоир ва миллат фахри Алишер Навоийнинг 580 йиллик тўйига муносиб совга бўлишига ҳамда Президентимиз таъкидлаганларидек, улуғ бобомизнинг кўнглини халқимизга янада яқинлаштиришга, бу қадрли меросни маънавиятимизнинг ҳаётбахш манбаи ва таркибий қисмига айлантиришга хизмат қилади, деган умиддамиз.