Мингзиё Сафаров: Сўқмоқдаги одамлар

Таниқли қадимшунос ҳамда адиб Менгзиё Сафаровнинг "Сўқмоқдаги одамлар" китоби Сетон Томпсоннинг "Ёввойи йўрға", Чингиз Айтматовнинг "Алвидо, Гулсари", Тоғай Муроднинг "От кишнаган оқшом" қиссалари сингари наботот ва ҳайвонот оламининг инжа қирраларини акс эттиради. "Айришох",  "Она каклик", "Лаҳза", "Беданалар" каби қисса ҳамда ҳикояларида ёввойи жониворлару қушлар ҳаётини завқ-шавқ ила тасвирлаган адиб ўз қаҳрамонлари билан изма-из юриб, улар ҳаракатидаги энг дақиқ нуқталарни обдан кузатган.
Сурхон воҳасининг бой тарихи, гўзал табиати, юз йил олдинги ва кейинги иқлимий таҳлилига оид "Сарбаста Сурхон" эссеси эса ушбу асар муаллифининг шахсияти, илмий салоҳиятию профессионал ёзувчилик маҳоратидан далолатдир.
Мутолаадан сўнг Ўзбекистон халқ ёзувчиси Шукур Холмирзаев билан Менгзиё Сафаров ижодий лабораториясида қандайдир ўзаро
яқинлик, руҳдошлик, бир-биридан ижодий ўрганишга ўхшаш уйғунлик борлигига амин бўласиз. Дарвоқе, бу икки дўст, забардаст икки адиб нафақат замондош, балки ҳамфикр ва ҳаммаслак ҳам бўлишган. Асарни ўқиш давомида бунга ўзингиз ҳам ишонч ҳосил қиласиз.