Мерве Ўзжан: Кўзларингни ҳаромдан сақла

Орзу-умидлар, чорасизлик, ишқ-муҳаббат ва жиноят...
Қалбини эътиқод, урф-одат деворлари билан мустаҳкам ўраб олган йигит полициячи Ўмер... Бу полициячи туфайли қалбида ишқ бўрони уйғонган қиз -Бетул... Булар бир муҳитнинг икки оламида яшаётган икки инсон...
Ўз эътиқоди ва қадриятларининг сарҳадларини жуда содиқлик билан қўриқлай- диган Ўмер ва содиқ бўлган ягона нарсаси тубсиз бўшлиқ бўлган Бетул...
Буларнинг ҳаттоки кесишган йўллари ҳам охири берк кўчадир. Чорасизликка бўйин эгмаган Бетул бу кўчадан чиқиш ва саволларига жавоб топиш учун қаршисидан чиққан ҳар нарсани савол-у сўроққа тутади.
Ўмернинг "Мендан узоқроқ тур!" огоҳлантиришига эътибор бермаган Бетул у томон яна бир қадам яқинлашар экан, жиноятчиларнинг ўқига нишон бўлади.

"Атрофимни шаффоф лабиринт ўраб олган ва мен эса деворлар орасига тиқилиб қолгандим. Ҳар томон тиниқ, мусаффо эди. Шунақанги тиниқ эдики, олдимдаги деворларни кўролмай, ҳар биттасига бирма-бир урилиб кетардим. Кўзга кўринмас бир қафас ичида эдим.
..Қўлимни узатсам, унга етадиган ҳолда бўла туриб узатишнинг бунчалик иложисизлиги оёқларимни ҳақиқат заминига зарб билан йиқитарди..." Бетул Акман.

Хўш, бу отилган ўқ Бетулни Ўмер томон олиб борадиган ва дунёсини унинг дунёсига сиғдирадиган имкониятга айланадими ёки олдинги ҳаётига қайтарадими?
Буни асарни ўқиш давомида билиб оласиз.