Ирода Умарова: Гарашалик кўнгил

Кўзмунчоқ! Тилимизда шундай самимий сўз бор. Ота-боболаримизнинг кўзга яқин, келишган фарзанд-у набираларига қарата айтиладиган “Кўз тегмасин” иборасини кўп эшитганмиз. Эҳтимол, шу сўздан илҳомланиб Ўзбекистон халқ шоири Сирожиддин Саййид ҳам китобларидан бирини “Сўзмунчоқ” деб номлагандир.

Адабиётимизда ҳам ана шундай ўсиб келаётган кўркам ниҳолларнинг бўққа айлангулик бўйи бор. Бу боғларнинг ҳосили мўл бўлишини ният қилиб, бир туркум китобларни “Сўзмунчоқ” рукни остида нашр этишни режа қилдик.

Ирода Умарованинг ёзганлари самимийлиги, ростлиги билан дилга яқин. Шеърларида турфа гулларнинг ифорини туйгандек бўласиз, у хоҳ ўзи айтмоқчи, сабргули бўлсин, хоҳ тиканли атиргул. Ирода ана шундай кўнглини гулга ўраб келаётган ёшлардан. Айниқса, ота юрт, она тупроққа бўлган меҳрнинг тафти сизни Қарашнинг сўлим боғларига, соҳир сўқмоқларига элтади. Шу боис, ўқиб ёдингизда қолса, қалбингизга бир қатра нур кирса, буни шоиранинг улғайиб бораётган шеърларидан деб билинг.