Боқий Мирзо: Ойбаҳор ва Динара (Илк севги баҳори)

Ёшларнинг покиза муҳаббати ҳақида ҳикоя қилувчи "Ойбаҳор ва Динара" қиссаси муаллифнинг янги изланишлари, жўшқин ижодий фаолияти самараси сифатида дунёга келди. Қаҳрамонлар - илғор, истиқлол ғоялари учун курашнинг олдинги сафида бораётган ёшлар. Улар ёнидаги ўз хатоси, бегона юртларда қийналган, сарсон бўлганлар эса замондошларимизни одам савдоси ва тўғри йўлдан адашиш азобидан огоҳлантиради.

Ойбаҳор - одоб ва ҳаёси, матонати билан тақдир қийинчиликларини енгади ва муҳаббатига доғ туширмай ниятига етади, ноёб истеъдоди билан корхона ишини мамлакатга танитади, ўз тенгдошларига ўрнак бўлибгина қолмай, катталарни ҳам ҳайратга солади. Динара эса ота-онасининг икки хил дунёқараши туфайли кўплаб хатоларга йўл қўяди. Оқибатда, Санк-Петербургга қочиб кетади, ота-онасини ёлғонлари билан алдайди. Иккинчи қочишида оғир кулфатларга дучор бўлади. Ота-онасини сарсон қилади. Тўғри йўлга тушгунча кўплаб кўнгилсизликлар содир бўлади.