Алексей Толстой: Буратино ва унинг саргузаштлари

А. Н. Толстой болалигида Карло Коллодининг "Пиноккионинг саргузаштлари. История деревянной кукли." Бу эртак унга шу қадар ёқиб қолдики, уни совет болаларига айтиб беришга қарор қилди. 1935-йилда "Олтин калит ёки Буратино саргузаштлари" китоби нашр этилди. Ўшандан бери шўх ёғоч бола Буратино машҳур эртак қаҳрамонига айланди. Эртак асосида песалар қўйилади, филмлар суратга олинади, мултфилмлар чизилади. Китобхонларни бундан кейин Буратино ва унинг дўстларига нима бўлганлиги қизиқтирарди. 1941-йилда ёзувчи Елена Данко Буратино саргузаштларининг давомини ёзган. Буратинонинг йўл-йўл қалпоқчасини рассом Л. В. Владимирский чизган. Энди бу образ классик образга айланди. Л. В. Владимирскийнинг "Олтин тумшуқ ёки Буратино саргузаштлари" иллюстрациялари энг яхшиси ҳисобланади. Ёғоч бола рассомга шу қадар ёқиб қолдики, уни чизишдан тўхтамади. Кейин эса ўз картиналари асосида "Буратино хазинани излайди" ва "Буратино Зумрад шаҳарда" каби янги ҳикоялар тўқиди.